Ale mnie chodziło o coś zupełnie innego – kiedy na to, czy jesteś w świetle obowiązujących przepisów uczciwy nie masz po prostu wpływu.

Popatrzmy np na ordynację podatkową. Jest tak, że w bardziej skomplikowanych sprawach od tej samej kwoty zdobytej przez podmiot w ten sam sposób urzędy podatkowe w różnych województwach pobiorą inną kwotę podatku – bo urzędnicy różnie interpretują prawo.

Na zdrowy rozum, jeśli pobrano dwie różne kwoty – obaj podatnicy nie mogą być jednocześnie uczciwi, prawda? Któryś zapłacił za mało, albo nawet obaj:)
I nie mają na to wpływu (że nie jest to wydumany problem – przypominam casus Kluski). To pierwszy z brzegu przykład.

I sobie może taki podatnik spać spokojnie, aż przyjdzie konkurent co ma znajomości w urzędzie skarbowym albo jakiś politykier zechce go puścić w skarpetkach – i nagle: szast prast – z szanowanego biznesmena mamy złodzieja. A spał sobie biedaczyna spokojnie.

Albo piekarz, co to rozdawał chlebek biednym. I nie zapłacił od tego Vatu. Czary mary – przestępca.

Wyjeżdżałeś może, drogi ryszardzie, ostatnio nad morze? A dłużej, niż na trzy dni? A zameldowałeś się może tymczasowo? Bo jak nie, to wybacz – ale trudno tu mówić, żebyś był w zgodzie z przepisami:)

Tak to sobie wszyscy możemy spać spokojnie, jak kierowcy zatrzymywani do kontroli przez policjantów. Jak będą chcieli władować mandat, to władują, prawda? Bo w apteczce będzie brakowało gazy albo kamizelka odblaskowa będzie nie w tym kolorze, albo prawa tylna opona za łysa. Czyż nie?

Żyjemy w państwie, w którym ludzie mniej więcej wiedzą, że niedobrze jest być zatrzymanym do kontroli. Żyjemy też w państwie, gdzie być krystalicznie uczciwym, jeśli się prowadzi normalne życie – nie sposób, a to z tej prostej przyczyny, że istnieje np sporo przepisów, które się nawzajem wykluczają. A to jest regulowane przez następną biegunkę przepisów, które z kolei są porządkowane przez następne pakiety przepisów – a tego wszystkiego nikt normalny poznać nie da rady. A wiadomo, że nieznajomość prawa szkodzi. Z czego wniosek, że paragraf się znajdzie, prawda?

No i traz pytanie: Od jakiej znalezionej kwoty kończy się głupota a zaczyna uczciwość? Sto złotych? Tysiąc? Dziesięć tysięcy? A może te dwa złote zgubiła samotna matka czworga dzieci bez prawa do zasiłku, któta niosła je żeby kupić im kawałek chleba? A te dziesięć tysięcy właściciel sieci kantorów udający się na sobotnią partyjkę pokera w gronie przyjaciół?
Jeśli przy kasie kasjerka pomyli się i wyda mi za dużo sto złotych – to, jeśli jej tego nie oddam – “rąbnę ją” na całodzienny zarobek. Ale jeśli z pełną świadomością oszukam ZUS czy Urząd Podatkowy wykonując fuchę na czarno – to mam świadomość że – jeśli bym to zgłosił – to JA zostanę oszukany, bo ZUS i tak mi emerytury nie podwyższy, a z mojego podatku i tak duża część zostanie zmarnowana na KRUS, na wyłudzone renty czy odszkodowania i odprawy dla NIEKTÓRYCH grup zawodowych (górnicy, stoczniowcy) – czyli będę OKRADZIONY z moich pieniędzy.
Jak widzisz – uczciwość jest rzeczą względną. Jeśli przez swoją nieuczciwość mogę wyrządzić krzywdę drugiemu – to zachowam się przyzwoicie. Ale jeśli ktoś mnie ewidentnie oszukuje i na dodatek czyni to w majestacie prawa – bez wątpiena, jeśli tylko będę mógł – odpłacę mu pięknym za nadobne.

Jeśli o to chodzi,to zgoda – jeno z małą poprawką. Są państwa bardziej lub mniej praworządne, są uczciwsi i mniej uczcii politycy, są bezpieczniejsze ustroje i mniej bezpieczne.

Ale nie ma jako żywo takiego ustroju czy pństwa ani w historii, ani obecnie, ani – obawiam się – w przyszłości, żeby wszyscy uczciwi mogli żyć spokojnie. Człowiek to drapieżnik – i nawet w najpraworządniejszym państwie znajdzie się szuja przy władzy i pieniądzach, co szaraka zadepcze dla widzimisię – choćby był najuczciwszy pod słońcem.

Są rzecz jasna państwa, gdzie o to trudniej i gdzie zwykli obywatele są chronieni przed przemoca lepiej niż w innych. Ale pełne bezpieczeństwo – to utopia, w którą sam raz wierzą pissowskie leminigi – łykające i inne tego typu kacze bajeczki (o spiskach, ukłądach, szeryfach).
Kończy się to zawsze podobnie: szef chciał dobrze, szef nie wiedział – to podwładni błądzili. Jarkacz zaprowadziłby państwo policyjne ze swoimi politrukami na czele służb tajnych jawnych i obupłciowych – po czym do niego pisałby listy o łaskę uciśniony lud:)

Problem z uczciwością w Polsce jest jeszcze jeden – mianowicie mało który obywatel ma na nią szanse. Nawet gdyby pissowska bajeczka dla wypranych mózgów o “uczciwych, którzy nie mają się czego bać” byłaby prawdziwa, to pozostałaby czystą platońską ideą – albowiem nie ma szans na znalezienie ludzi uczciwych w Polsce. A to z tej prostej przyczyny, że przeregulowane, przeczące sobie nawzajem rozmaitymi przepisami, niejasne, wielointerpretacyjne prawo i takaż administracja z różną częstotliwością z wszystkich z nas, nie wyłączając niemowląt, obawiam się – ludzi nieuczciwych i mających w świetle przepisów coś na sumieniu – i to najczęściej przy naszej błogiej niewiedzy:)

Zapewnienia, że chcąca centralizować władzę partia, niechętna samorządności i wolności gospodarczej, pragnąca uregulować co się da, jak się da i pogmerać obywatelom nawet w gaciach – uporządkuje ten stan, jest akurat prawdą objawioną dla motłochu.
Tak, uczciwi za PISSu mogliby spać spokojnie, gdyby istnieli:D

Nawiasem mówiąc, szkoda Waszego czasu na to, co robicie. Wiem, wiem, nie powinienem rzucać kamieniem – ale mamy już na dole wyraźną prośbę gospodarza:)

No, naprawdę, przystajecie na ulicy żeby pogawędzić z każdym żulem albo dresem? Coś im tłumaczycie? Klarujecie?

Byłbym skłonny zgodzić się z Tobą co do wprowadzenia do klasyfikacji tej trzeciej grupy, ale z zastrzeżeniami:
- po pierwsze musisz przyznać, że nie jest to grupa zbyt liczna w stosunku do masy pissowskich cyników, o głosującym motłochu nie wspominając;
- po drugie, części ludzi z tej grupy, dla ich zasług w przeszłości i niezłomnego charakteru, nie można nazwać motłochem, jeśli nie chce się być samemu podlecem – ale musisz przyznać, że przy pięknym charakterze ksiądz Jankowski czy Pani Walentynowicz orłami intelektu nie są;
- po trzecie – mają te osoby o tyle nikły wpływ na kaczą rewolucję, że wcale nie są aż tak znowuż przez kaczki dopieszczane. Owszem, chętnie wyleją swe żale i żółci – ale jakoś, jak ich nie chciano w ministry wcześniej, tak i za PISSu się nie chce. Jeden Macierewicz wiosny nie czyni, zwłaszcza, że przebijał się do stadka pissowskiego oszołomstwa twardo i z samozaparciem. A już Kaczyńscy w swej zawiści zapewne konkurencji za bardzo nie lubią, prawda?