„Świat codziennie daje KAŻDEMU Z NAS 100 000 niepodważalnych dowodów na to, że jest właśnie taki, jak NAM się wydaje.” Nie była to bowiem uwaga adresowana wyłącznie do moherka, lecz stwierdzenie natury ogólnej.

Skoro już jesteśmy przy poprawkach, to wkradła się literówka – w piątym wierszu od dołu nie „ma” ale „mam”.

Przepraszam

Świat codziennie daje ci 100 000 niepodważalnych dowodów na to, że jest właśnie taki, jak ci się wydaje.

Dyskusja na temat niepowtarzalnego zestawu filtrów i soczewek, przez jakie każdy (Ty, ja, absolutnie każdy) postrzega świat jest zasadniczo bezprzedmiotowa, bo ma równą szansę uzyskania kompromisu co kłótnia dwóch matek o to, czyje dziecko jest ładniejsze.

Polska jest kojarzona z tanią siłą roboczą? Nie spotkałem się z tym poglądem, a podróżuję dużo. Finlandia kojarzona z Nokią? Mnie się kojarzy z wielkimi jak góra długowłosymi facetami, niespecjalnie lotnymi, za to bardzo chętnymi do chlania gorzały w ilościach, które naszych rodzimych pijaków przyprawiłyby o kompleksy. Itd, itp. Nieprzeciętne możliwości głosowe sopranistek koloraturowych? Zapewne. Przypuszczalnie ani Ty ani ja nie jesteśmy w stanie takiego wyczynu powtórzyć. Zachęcam natomiast do próby „ryczenia do mikrofonu” jak np. wokalista Vadera; zapewniam, że okaże się to dla Ciebie równie nieosiągalne. Tyle na temat „nieprzeciętności”. Jeden i drugi głos jest – coby nie gadać – nienaturalny i w praktyce do niczego niepotrzebny; sopranistka godzinami ćwiczy (zbędny) sopran, wokalista Vadera – (zbędny) growl. Ani z tego nie ma prądu, ani głód w Afryce nie maleje…

Wolę operę od muzyki deathmetalowej, nie widzę natomiast nic złego w tym, że istnieje obok siebie jedno i drugie, adresowane do różnych grup ludzi i różnych gustów (jestem również przekonany, że istnieje – być może mało liczna – grupa ludzi, którzy na swojej półce z płytami trzymają jedno i drugie).

Mój system filtrów i soczewek wymusza na mnie irytację wobec postawy arbitralnie głoszącej, że A jest super a B – do dupy („dlaczego do dupy? bo tak!”) Lekceważące i umniejszające traktowanie jest przedsionkiem pogardy, ta prowadzi do nietolerancji, a ona z kolei do faszyzmu czy dowolnego innego – równie trującego – „izmu”.

Co do niszy i uznawania czegoś za właściwe, bo popierane przez większość – cóż, jeden z moich ulubionych zespołów muzycznych – Dezerter (grają hałaśliwie i drą mordy, ciężko wytrzymać – ma ich wszystkie płyty, stoją na półce obok operowych) śpiewa (przepraszam – wrzeszczy):

„demokracja to rządy większości
a większość to idioci”

Pozdrawiam

Szeląg dam od wychodu, nie zjem, jeno jaje:
Drożej sram, niźli jadam; złe to obyczaje.

Jak już jesteś w takim lirycznym nastroju, zacytuję Ci a propos tego wychodka wiersz, który był popełnił niegdyś sam Mistrz z Czarnolasu, niezadowolony z cen w pewnej mieścinie, którą zaszczycił obecnością:

„Talar dam od wychody
ie zjem jeno jaje.
Drożej sram, niźli jadam.
Złe to obyczaje.”

cyt. za ś.p. prof. mniemanologii stosowanej, Stanisławskim.

Jak widać, w naszym kraju zawsze było wiele do naprawy:)

„w jednym rzędzie sopranistek koloraturowych, dysponujących nieprzeciętnymi możliwościami głosowymi z pierdzącymi farmazony o szatańskich mocach deathmetalowcami” – wydaje mi się że to już kwestia gustu i estetyki. Ja słuchając „sopranistek koloraturowych, dysponujących nieprzeciętnymi możliwościami głosowymi” dostaję często bólu głowy, taki już ze mnie prostak. Czasem wolę posłuchać pierdzenia do mikrofonu i wywrzaskiwania głęboką chrypką imienia mrocznego kozła (te czasy zdarzają się dość rzadko).