Jarosław K. będzie wspominany na całym świecie z ogromnym szacunkiem i estymą, a jego dokonania i biografia będą zajmowały poczesne miejsce w podręcznikach historii na całym świecie jeszcze długo, długo po tym, jak świat już dawno zapomni, kto to był Kennedy, Gandhi, Matka Teresa z Kalkuty, a w Polsce już nikt nie będzie pamiętał, kto to był Piłsudski, Kościuszko, Bem, czy Paderewski albo Mościcki.

Ale nie wcześniej

„pseudoiteligentów” pisze się razem. To tak na marginesie.

P.S.Jeżeli cokolwiek z tego zrozumiałeś – to może jeszcze nie jest tak źle. Pracuj nad sobą!!

Nie ma sposobu, żeby jedną osobę znały osobiście i blisko miliony ludzi. Od tego są media, żeby takie osoby pokazywać „masom”.

Być może JK jest prywatnie wspaniałym człowiekiem – wyluzowanym, empatycznym, zrównoważonym emocjonalnie i honorowym.

Czytając jednak jego publiczne wypowiedzi i oglądając wywiady z nim lub jego oficjalne wystąpienia – widzę człowieka zakompleksionego, zajadłego i zapieczonego w jakimś głębokim urazie psychicznym. Podkreślam – czytając lub słuchając jego własnych wypowiedzi, oficjalnych i ex cathedra – a nie na podstawie „co pan XY powiedział o Jarosławie K”.

Czy wszystkie te (jego własne) wypowiedzi są zmanipulowane, zmontowane, sfałszowane?

Mam znajomą – lekarza psychiatrę z ponad 30-letnim stażem zawodowym. Rozmawiałem z nią niedawno o polityce i politykach. Naszą rozmowę podsumuję oględnie i bez nazwisk: jej zdaniem – a jest to opinia niekłamanego fachowca (m. in. biegłego sądowego) – „niektóre osoby” ze świata polskiej polityki wykazują ewidentne cechy zaburzeń (co najmniej) emocjonalnych, jeśli nie osobowościowych.

@inni dyskutanci: Dr Jekyll i Mr Hyde to faktycznie nierzadki przypadek. Komendant obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, Rudolf Hoess, był „po godzinach” czułym i kochającym mężem i ojcem. Nie silę się tu na żadną konkretną analogię, po prostu faktem jest, że wiele osób ma „dwa wcielenia”.