Na sprawę Ketmana należ patrzeć z szerszej perspektywy gdyż nie jest ona jednoznaczna. Pewnie gdybym ja był wtedy członkiem redakcji życzyłbym Maleszce jak najgorszego i totalnie nie rozumiałbym decyzji Michnika choć patrząc z perspektywy czasu jest ona naprawdę godna podziwu. Tego właśnie ci wszyscy mali ludzie, których serca od rana do wieczora przepełnia nienawiść nigdy nie zrozumieją, a wtedy nie rozumiał nikt, bo i kto mógł? Może taki Geremek, Mandela jakiś albo JP2. To jest właśnie miara wielkości.

Nie wiem kiedy TVN nadał swój program Trzech kumpli, ale Maleszka zrezygnował z pracy 20 czerwca. Jarosław Kurski sam przyznaje, że w zasadzie nie dał mu innego wyboru oraz, że faktycznie w dużej mierze przyczynił się do tego film TVN-u(dostał w GW pozytywną recenzję choć nie bez zastrzeżeń o niedokładność i trzymanie się odgórnie przyjętej linii). Dodał również, że Maleszka w kontaktach z innymi mediami przedstawiał siebie samego jako kogoś ważnego w GW i mającego duży wpływ na linię programową gazety, co wedle niego jest nieprawdą i przechyliło czarę goryczy. GW kilkakrotnie już wcześniej pisała o Maleszce gdzie był przedstawiany jako osoba zadufana w sobie i niespecjalnie rozumiejąca zła, które stało się jej udziałem. Komentarz do twierdzeń innych mediów, że Maleszka został zwolniony z GW dopiero po emisji Trzech kumpli, co jakoby tylko podkreśla dwuznaczność całej sytuacji.

Generalnie bardziej wierzę GW niż Newsweekowi, którego wielokrotnie przyłapywałem na kłamstwach i sztucznym robieniu sensacji.

Teraz zajmijmy się sprawą listem Barbary Kalabińskiej. Po pierwsze nie podoba mi się jej styl, ta kobieta nie pisze Michnikiem czy Geremkiem, ona pisze powiedzmy Ziemkiewiczem. Może to jest nieistotne, ale daje mi już pewien obraz. Nie wiem jaką osobą jest Barbara Kalabańska i nie wiem jak z jej prawdami mam się obchodzić. Ona twierdzi, że było tak, GW, że było inaczej. niby remis, ale jakoś już na starcie źle mnie do siebie ustosunkowywuje. Bo ludzie potrafią być naprawdę różni i mieć jakieś kosmiczne problemy szczególnie gdy w grę wchodzi ból. Znam to choćby z własnej rodziny. Chciało się pomóc on tej pomocy nie chciał i później straszny żal, że się nie pomogło, a mogło i powinno, a inni to inni i tej powinności nie mieli. Do wersji BK podchodzę z dużą rezerwą Sytuacja zerwania współpracy z JK przedstawiana jest tu jako niewiadomo jakie ochydztwo. Puknijcie się w głowę ludzie. Kto wymaga od umierającego człowieka aby pracował nawet jeśli faktycznie tego chce. Sam bym go zwolnił na ich miejscu. W odpowiedzi Paweł Ławiński pisze, że proponowano mu powrót do Polski i leczenie u najlepszych specjalistów z czego JK nie skorzystał. Nie chciał i nie bardzo mógł wracać do Polski z drugiej strony GW nie bardzo miała jak mu pomóc w USA. Wątpliwe aby to zwolnienie miało jakiś wpływ na finanse rodziny. Kalabański był już wtedy jedną nogą w grobie i faktycznie chwilę później umarł pyzatym ten argument nie pada ani razu. Jak na razie jedyne co można zarzucać GW to niezrozumienie, że JK traktował pracę jako swoją najlepszą terapię. Przepraszają za to. Dalej mamy ten dziwny cytat. Sorry ludzie, ale nie wyobrażam sobie Heleny Łuczywo puszczającej tak niewiarygodnie chamski tekst. Jak go przeczytałem skojarzył mi się z cytatami z Geremka z polonica.net jak to nienawidzi Polski i Polaków. Nie było zaskoczeniem, że Ławiński stwierdził, że nic takiego nie było powiedziane. W kolejnym swoim liście BK znowu potwierdza prawdziwość tych słów, ale jej jakoś mniej wierzę.

Tak przy okazji wspomnę jak to W. Gadomski pisząc artykuł o Targalskim opisał sytuację jak to T. będąc już zajadłym wrogiem GW i różowego salonu powołując się na wspólną solidarnościową przeszłość poprosił G. o zorganizowanie mu pomocy medycznej(jakaś choroba oczu), którą otrzymał. G. pisał, że T. nawet mu za to nie podziękował. W ten sposób chciał w pewien sposób wytłumaczyć zachowanie swojego dawnego kolegi twierdząc, że Jurek nie całkiem zdaje sobie sprawy ze swojego nieodpowiedniego zachowania.

Bardzo jestem smutny z tego faktu, że autor tego artykułu nie pofatygował się aby poznać nieco głębiej obie sprawy. Być może nie mam racji, być może moje gdybanie jest całkowicie nietrafione ale nie mogłem tego tak zostawić. Zdaje sobie sprawę, że artykuły muszą być krótkie, ale doprawdy można było poświęcić 2-3 zdania więcej na szersze przedstawienie sytuacji, a najlepiej zapodanie linków i prośbę o własne wyrobienie sobie opinii. Mnie osobiście tłumaczenia GW raczej przekonały i nadal jestem „wielbicielem” tej gazety.